Category: Moederschap

Ze groeien als kool

De Boefjes

De Boefjes

Er breekt een nieuwe fase aan. Vandaag was mijn laatste vrije woensdag samen met beide kinderen, vanaf volgende week gaat Eli op woensdag naar school. Al vanaf september ging hij twee ochtenden in de week om te wennen, maar vanaf volgende week is het echt. Het is een mijlpaal, de kleine jongen wordt groot. De woensdagen worden voortaan in een strakke regelmaat gegoten, helemaal wanneer Nika in november op de woensdag ook naar de peuterspeelzaal gaat. Een beetje weemoedig kan ik er wel van worden als ik er te diep over nadenk. De tijd gaat zo snel, ook voor Eli breekt nu al de tijd aan van het ‘moeten’. Op mijn vrije dag uitslapen met mijn boefjes bij me in bed, de dag in bed starten met een kop koffie, 2 glaasjes melk en Brandweerman Sam op Netflix, aanrommelen in huis tot we besluiten er samen op uit te gaan… Het is straks enkel nog voorbehouden aan de schoolvakanties.  Read More

Vele handen…

Er was een tijd dat ik altijd haast had met de klusjes en bezigheden in de tuin. Er lag een kind te slapen dus ik moest zo efficiënt mogelijk mijn tijd benutten om in die spaarzame momenten gedaan te krijgen wat ik wilde doen. Of er werd even rustig gespeeld waardoor ik de handen vrij had. Zeldzame momenten, die altijd te kort waren en die maakten dat ik in ijltempo de dingen deed en er amper van kon genieten. Het genieten kwam vaak pas nadien, als de klus geklaard was. Dan kon ik tevreden kijken naar een gemaaid gazonnetje of een geschoffeld bedje in de moestuin. Hoe fijn zou het zijn als ik weer de tijd kon nemen voor karweitjes in de tuin?

Samen bonen oogsten

Samen bonen oogsten

Inmiddels is er een nieuwe fase aangebroken. Niet dat de kinderen mij nu ineens de tijd geven, maar ik krijg hulp. Sterker nog, ze willen perse helpen. En dat kost tijd. Eindeloos veel tijd. Maar ik doe wel de klusjes die ik graag wil doen. Vaak met z’n drieën. Bonen plukken is geen bijzaak meer. Ik heb Eli die de mand wil vasthouden en Nika die de door mij geplukte bonen in de mand wil gooien. Ik moet het niet in mijn hoofd halen zelf een boon in het mandje te gooien, want dat was niet de werkafspraak. Het hele ritueel gaat even goed, tot Nika zelfstandig van alles begint te plukken en Eli haar daar op aan wil spreken. De mand met bonen beland in de aarde, Nika rent er vandoor, Eli gaat er met een belerend vingertje achteraan. Terwijl ik rustig door pluk en de mand zelf ter hand neem, blijkt dat ook niet de juiste strategie want het maakt Eli boos: ‘Ik mocht de mand vast houden!’ Read More

Sentiment om een bodywarmer

Ik weet het nog heel goed. Ik was ongeveer 25 weken zwanger van Eli en ik begon er echt in te geloven dat het goed zou komen. Het kopen van spulletjes, kleertjes, speelgoed, benodigdheden, ik had het lang voor me uitgeschoven, want stel nou toch dat het mis ging… Maar het was zo ver, ik was de drempel over en we gingen naar de bekende ‘babyboulevard’ in Groningen. Een van de zaken had opheffingsuitverkoop en daar rondneuzend, tussen de prachtigste duurste kinderspullen die ik ooit had gezien, begreep ik ook dat deze zaak geen succesnummer was onder de nuchtere noorderlingen. Maar goed, ik was los, dus de prijzen waren bijzaak, helemaal omdat alles voor de helft was afgeprijsd. Veel hebben we er niet gekocht, maar ik was op slag verliefd op een bodywarmer. En wat een koopje, voor de helft afgeprijsd. Even was er een twijfel, een flard van mijn, op de achtergrond blijkbaar toch nog aanwezige, heldere verstand deed een poging om me de realiteit onder ogen te laten zien. ‘Hallo, een bodywarmer maatje 62-68, afgeprijsd nog 45 euro, voor een baby die nog niet eens rechtop kan zitten, binnen enkele maanden er uit gegroeid is, is dat niet volslagen onzinnig?’ Terwijl ik met mijn hand over de zachte teddystof streek, de prachtige kleur grijs bewonderde, de babygeur er al bijna in opsnoof, wist ik, deze gaat mee, dit wordt mijn favoriet. Mijn lief liet het maar gebeuren. Tegen mijn verlangen viel niet te praten, het was een tenslotte best een mooi bodywarmertje en we hadden immers ook nog niet veel aangeschaft. Read More

Broer en zus

‘Mama Nika is wakker, mag ik mee haar uit bed halen?’ ‘Natuurlijk, kom, laarzen even uit doen, we gaan Nika halen. Gaan we daarna lekker weer naar buiten, iets drinken en koekjes eten.’ Eli loopt in stevige pas voor me uit de trap op. Heerlijk zo blij als hij kan zijn wanneer zijn zusje weer wakker is van haar middagslaapje. Hij gaat me voor de slaapkamer in, waar Nika rechtop in haar ledikantje zit. Ze wrijft in haar oogjes en lacht naar Eli: ‘Jaaaaah, Eji!’ ‘Nika, we hebben een huisje met een bed en de keuken! Jij mag ook mee! Dan gaan we in het huisje wat drinken en eten en jij mag mee!’ ‘Jaaaaah…’ Nika moet nog een beetje wakker worden, het enthousiasme van haar broer overdondert haar wat, maar al snel wijst ze met haar kleine wijsvingertje naar haar slaapzak en zegt ‘Uit!’

Kok Eli

Kok Eli

We gaan naar beneden en ik verzamel wat drinken en lekkernij, om vervolgens weer naar buiten te gaan met de kinderen. Twee grote dozen zijn omgebouwd tot hutjes, of zoals Eli zegt, huisjes, een voorhuis en een achterhuis. Het duurt maar even en de rollen worden verdeeld. ‘Ik ben de papa en jij de mama en de baby slaapt.’ ‘Jaaaah’ zegt Nika trouw op alles wat met haar besproken wordt. Samen gaan ze het huisje in en Eli gaat eten koken terwijl Nika de pop uit het bedje trekt.

Ik zit op een afstandje de gesprekken te volgen en ik zie hoe ze gezellig samen aankeuvelen. Nika doet voor haar leeftijd al heel dapper mee en Eli betrekt haar volledig in zijn rollenspel. Wonderlijk vind ik het. Het ontroert me als ik zie hoe lief en zorgzaam Eli voor zijn kleine zusje is. Ik had dit niet verwacht. Ik ben zelf opgegroeid met een kleiner broertje die 4 jaar jonger was en ik kan me niet herinneren dat ik de zorgzaamheid in me had die ik zie bij Eli. Mijn herinneringen bestaan vooral uit ruzies, irritaties en eindeloos klieren waarbij we wel lol hadden, maar wat altijd uit de hand liep en op huilen uitdraaide. Ik heb er nu nog wel eens lol om met mijn broer. Read More

De Hommel

Maandagmiddag stond ik samen met Eli buiten in het zonnetje bij een kruiwagen vol tuinaarde potjes te vullen om de voorgezaaide sla en koolrabi te gaan verspenen. Eli had zijn tuinhandschoenen er bij aan, vulde ieder potje keurig afgemeten tot aan het randje vol. Telkens gaf hij me trots weer een gevuld potje aan, waarna Read More

1 2
Facebook
Facebook
Pinterest