Uitbundig oogsten

Weelde

Woekerende courgettes

Augustus dient zich aan, en dat zien we aan de moestuin. Het is weelderig, veel gewassen zijn inmiddels onhoudbaar aan het woekeren en er is een overdaad aan groente te oogsten. De bladeren van de courgette worden hier en daar lelijk, de knoflookstengels zijn geel en enkele gaan er al bij liggen, de venkel is doorgeschoten en begint te bloeien, de bladeren van de pompoenen ogen al wat minder fris. Ondanks dat ik er nog lang niet aan wil, zijn dit toch echt aankondigingen van de prille nazomer.

Het begin van de butternut pompoen

Het begin van de flespompoen

Bijzonder goed doen de pompoenen het dit jaar, nog nooit hebben we zoveel vruchten gehad. Ze zijn bij het hek omhoog geklommen en hangen in grote getale hoog en droog oranje te kleuren in de zon. Het hek is vermoedelijk het geheim van het succes, want de planten zijn daardoor wat aan de aandacht van de slakken ontsnapt. Ook de flespompoenplant heeft een mooie vrucht. Eentje maar, tot nog toe, wie weet komt er nog een bij. De plant is inmiddels al bij de andijvie in bed gekropen, zijn eigen bed was blijkbaar niet meer groot genoeg. Pompoenen groeien enorm snel, de foto van de bloem met daarachter het begin van de  flespompoen heb ik anderhalve week geleden gemaakt.

Flespompoen anderhalve week later

Flespompoen anderhalve week later

Vandaag heb ik de vrucht nogmaals op de foto gezet. Hij heeft inmiddels het formaat van een normale flespompoen. Hij moet alleen nog wat op kleur komen. De courgettes blijven aan de lopende band vruchten geven, er valt soms niet tegen te eten. Grote pannen soep heb ik inmiddels gemaakt en ingevroren, makkelijk voor op werkdagen. Lasagnebladen worden vervangen door courgettelinten, taarten worden gevuld met gegrilde courgettes, gegrilde courgettes met balsamico staan veelvuldig als bijgerecht op het menu, heerlijk, zo’n veelzijdige groente, die ook door de kinderen gewaardeerd wordt.

image

Ontplofte augurken

De twee augurkenplanten, van ‘de moestuintjes’, zijn ook enorm. We hebben al heel wat augurken ingemaakt, inmiddels zijn de potten op. Echt dol zijn we ook niet op augurken. Ik vond het het proberen waard, maar dat die plantjes zo tekeer zouden gaan had ik niet verwacht. Augurkenmoe besloot ik de plant maar even zijn gang te laten gaan. Vanmorgen heb ik het resultaat toch maar geoogst. Het zijn monsterlijk grote zeppelins geworden, groter dan een gemiddelde courgette. Ik heb er geen plannen mee, ze zijn het formaat zure bom ver voorbij. Iemand die ter decoratie kalebassen kweekt zou er misschien blij mee zijn, ik denk dat ik het als oogstmateriaal aanbied aan Eli met zijn traptractor en kiepwagen.

image

Courgettes, komkommer, de eerste bonen en tomaten

De eerste tomaten zijn inmiddels rijp, en komkommers groeien ook in overvloed. De komkommers horen denk ik te klimmen, maar hier slingeren ze, met als gevolg dat ze wat bijzonder zijn qua model, maar de smaak ik heerlijk. Als je de schil verwijdert tenminste, die is erg bitter. Ook hebben we deze week de eerste stokbonen geoogst. Ze waren even aan mijn aandacht ontsnapt. Ik had wel gezien dat ze volop bloeiden. Voorzichtig had ik op het weekmenu voor het einde van de week een keer boontjes ingepland. Tot ik woensdag ineens zag dat de struiken al uitpuilden van de prachtige bonen. Meteen geplukt en gegeten en een flink maal aan mijn ouders gegeven. Vandaag stonden ze weer op het menu, prachtige lange slanke zachte boontjes, zonder draad. Naast de groene boontjes heb ik dit jaar ook een gele stokslaboon. De boontjes beginnen langzaam geel te kleuren, maar zijn nog net niet klaar.

image

Rode uien drogen

De rode uien heb ik inmiddels geoogst. Ze hebben een tijdje in het hek gehangen waar ik de peultjes reeds verwijderd had. Zo droogden de buitenste rokken en werd het loof slap. Inmiddels heb ik ze in drie mooie strengen ingevlochten en hangen ze nog na te drogen, in de houtstek. Binnenkort kunnen die de kelder in. En bij het inruimen van de kelder vond ik in een krat nog oude rode en gele uien van vorig jaar, die ik wat vergeten was. Vele waren nog helemaal goed, dus die zijn verwerkt in een pan uiensoep. Wie wat bewaart die heeft wat…

image

Moestuin impressie

Langzaam verschijnen er weer wat lege vakken in de tuin. Ik heb het vak van de meirapen inmiddels weer gevuld met winterprei, het vak van de tuinbonen staat nu andijvie en sla in. De leegtes kan ik nog niet echt accepteren als ‘einde seizoen’, dus ik vul ze hier en daar ook gewoon weer met een toef tuinkruiden uit een potje van de supermarkt. In september willen we een koude bak gaan maken om veldsla in te zaaien. En binnenkort koop ik nog wat knolselderijplantjes, die doen het tot diep in de winter, vaak tot in het voorjaar, ook altijd goed.

Vanaf het moment dat de aardbeienstroom opdroogde werd de interesse voor de moestuin bij de kinderen iets minder. De bladeren van de courgette en komkommer zijn prikkeling, en reiken tot ver over de randen. De afgelopen week deed Eli een rondje in de moestuin, maar liep vast halverwege de courgettebak. Met zijn blote benen langs die bladeren, onvermijdelijk, dat voelde niet fijn. Hij houdt het daarom even voor gezien. Nika pikt af en toe mijn schepje en dan vind ik haar scheppend in de bloementuin terug.

image

De putjesscheppers

Toen ik de afgelopen week in de moestuin bonen stond te plukken hoorde ik de kinderen heel tevreden rustig kletsen. Het duurde en duurde, dus het trok mijn aandacht. En jawel, ze hadden een nieuwe bezigheid ontdekt. Soep koken in een afvoerputje op de oprit. Ze lagen er beide op de buik omheen, Eli veilig met schone handen met een stokje roerend, Nika met de handen en armen vies en nat tot aan de ellebogen. Ik heb er eerst maar even een gieter schoon water ingegooid. Ach ja, vies was het, maar eigenlijk heerlijk dat ze zich met hun fantasie tot ware koks wanen, waar wij alleen nog maar een vies putje met brak water kunnen zien.

 

 

 

 

2 comments

  • Stien den Braber

    wat leuk om te lezen! Ik heb maar een piepklein tuintje en erg veel last van slakken en regen dit jaar, dus de oogst is matig bij mij. Courgettes rotten als ze nog maar een vinger dik zijn bijv. Maar elk jaar is anders, prie en worteltjes doen het wel goed.

    • N&C

      Dank! Wij hebben naar verhouding niet zo veel regen gehad gelukkig. Maar wat je zegt klopt helemaal, elk jaar is weer een ander nieuw avontuur.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Facebook
Facebook
Pinterest