Missers en successen

Een week op vakantie geweest en daardoor een week alle vrijheid voor de slakken en ander ongedierte. De tuin heeft het geweten. Zo rigoureus als de slakken overal doorheen vreten, zo rigoureus heb ik ook de moestuin weer op orde gemaakt. Van de 8 spitskolen die ik in april optimistisch had gepoot, hebben we er 2 gegeten. Enkelen stierven vroegtijdig door vraat aan de voet van de plant, de rest was doorboord met slakkegaten en ze zaten bij thuiskomst vol rupsen. Ik heb ze weggegooid. Ook de sla zag zwart van de naaktslakken, op 2 polletjes na heb ik die ook verwijderd. Koolrabi hebben we niet kunnen eten, ze zagen er niet meer uit, gatenkaas, dus ook die heb ik eruit getrokken. Er staan nu nog wel een paar palmkolen, een paar rode kolen en nog een witte kool. Ze zien er nog redelijk uit, maar eigenlijk weet ik dat het weinig zin heeft om ze te laten staan. Kool is eigenlijk nog nooit succesvol geweest. Toch, tegen beter weten in, geef ik wat er nu nog staat een kans. Volgend jaar ga ik het anders aanpakken met de kolen. Ik ben op het idee gebracht om de kolen onder een klamboe te telen, dus dat ga ik proberen. Ook de watermeloen en suikermeloen zijn ten onder gegaan aan de slakken. Veel vertrouwen had ik er ook niet in, de plantjes bleven lang klein en traag. Maargoed, ik kan het wel eindeloos hebben over wat er mislukt is, er is ook heel veel waar we op dit moment volop van eten, of wat onderweg is en er hoopvol uit ziet. En klagen mogen we in het noorden zeker niet, want van wateroverlast in de moestuin heb ik tot nog toe geen last gehad terwijl de regen in andere delen van het land al menig moestuin heeft plat gelegd.

Eli showt de oogst

Eli showt de oogst

Het was bij thuiskomst eerst volop oogsten om vervolgens een weekmenu te bedenken met de ingrediënten die de tuin ons te bieden heeft. Een krat vol tuinbonen, een mandje augurken, meiraapjes, peultjes, courgettes, aardbeien, sla, doperwten en komkommer. Deze week dus op zoek naar recepten om augurken in te maken. Ik heb de augurken eerst nog even in de koelkast bewaard zodat ik nog een keer kan plukken, om vervolgens een redelijke hoeveelheid in een keer te kunnen verwerken. Ook moet ik nog inmaakpotten op de kop zien te tikken. Goede reden om even langs de kringloopwinkel te gaan.

image

Tomaat Matina

De tomaten doen het tot nog toe heel goed. Ik heb 4 verschillende soorten. Ik ben gestart met 1 soort, Matina. Een middelgrote tomaat die redelijk vroeg vruchten geeft. Ik kon het niet laten om toch ook 2 tomatenplantjes van de welbekende moestuintjes een kans te geven, Cherrytomaten. Van een collega kregen we uiteindelijk ook nog 2 plantjes Romatomaten en een plantje van het type Moneymaker. Alle tomatenplanten bevatten inmiddels bloemen, Matina heeft zoals beloofd als eerste echte vruchten. Nog knalgroen, en lang niet op formaat, maar het begin is er.  De Cherrytomaten vormen een enorme woekerbos, bijna niet meer op te binden, terwijl de andere planten er nog redelijk strak bij staan. Toch is het elk jaar weer een gok met tomaten in de volle grond. Ze houden niet van regen en vochtige warmte of sterk schommeldende weersomstandigheden. Er zit snel phytophthora in, een schimmel die de plant en vrucht zo aantast dat in rap tempo alles bedorven is. De tomaten staan dit jaar op de meest beschutte plek in de moestuin, onder een grote berk die zorgt dat de grond niet te vochtig blijft en die een dak vormt bij matige regen. Het is behelpen, maar tot nu toe lijkt het goed te gaan. De wens om een kas neer te zetten is groot, dat zal in de toekomst vast nog gaan gebeuren.

Pompoen Victor

Pompoen Fictor

De pompoenen doen het ook goed. Ik heb gekozen voor het ras Fictor, omdat deze niet zo groot worden en wel tot maart goed blijven. Met regelmaat pompoengerechten bereiden in de winter, lekker. Ik heb ze dit jaar voor het eerst langs een hek gepoot en ik heb de plant weinig hulp geboden, maar hij is uit zichzelf al flink door het hek heen gevlochten. Het scheelt ruimte, want het is een enorme woekerplant. Dat geldt ook voor de komkommer en de augurk. Ze slingeren er lustig op los, met regelmaat leg ik ze terug op het bed, maar er lijkt soms wel een halve meter per dag bij te komen. De komkommer en augurk zijn ook van De moestuintjes, en ze doen het heel goed. Komkommer van eigen tuin is zo veel lekkerder dan een komkommer uit de winkel.

Prei, knoflook en rode uien

Prei, knoflook en rode uien

De prei staat er mooi bij, binnenkort poot ik er nog wat bij voor de herfst en winter. De knoflook begint wat geel te worden dus die zijn binnenkort aan de beurt om geoogst te worden. Ook de rode uien zijn al flink in omvang, die ga ik binnenkort ook uit de grond halen. Vorig jaar waren de rode uien bijna allemaal in bloei geschoten, en dat gaat ten koste van de houdbaarheid van de uien. Ook de bonen hebben de groei ingezet en zijn inmiddels halverwege de stokken. Ze hebben wel een lastige start gehad omdat ze behoorlijk door de slakken werden geteisterd. Inmiddels zijn ze hun kwetsbaarheid te boven.

Insectenhotel

Insectenhotel

Naast de bloemen die ik bewust voor insecten in de moestuin tussen de bedden heb gezaaid, heb ik nu ook een insectenhotel opgehangen. Eli vond het jammer dat ik het op hoogte heb gehangen dat hij er niet bij kan. Hij wilde er graag mee spelen, vond het maar raar dat het een huisje voor kevertjes, torretjes, vliegjes en vlinders is. Ik ben benieuwd of we snel gasten krijgen. Het hotel ziet er in ieder geval wel aantrekkelijk uit, maar dat kan ook liggen aan mijn eigen vakantiestemming. Ik heb me er verder nog niet echt in verdiept, dus ik weet ook niet wanneer ik de eerste gasten kan verwachten en of het dan blijvers zullen zijn, of dat het vooral seizoenstoeristen zijn die het hotel aan doen.

'Ook in tuin! Ook in tuin!'

‘Ook in tuin! Ook in tuin!’

En dan heb ik nog een kleine gast die ik in de tuin heel erg in de gaten moet houden. Ze steekt aardbeien met naaktslak en modder tegelijk in haar mond. Ze trekt de aardbeien door het net heen tot moes. En wanneer ik zeg dat ze ze niet mag plukken luistert ze inmiddels wel even, maar gaat net zo lang naar een aardbei staan wijzen en schreeuwen ‘AABEI! AABEI!’, dat ik niet anders kan dan de door haar gekozen aardbei te plukken en schoon te vegen.  Ze wil de groene tomaten het liefst ook plukken en proeven ‘MAAT! MAAT!’ Ze weet het me inmiddels haarfijn te vertellen. De laatste meirapen werden met haar hulp in rap tempo geoogst en ook de bloemen zijn voor haar niet veilig. Maar wee o wee als ik haar buiten het hekje laat staan. Dan roept ze net zo lang tot ik er de zenuwen van krijg… Maar ach, samen tuinieren is uiteindelijk ook wel zo gezellig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Facebook
Facebook
Pinterest